Blog Trin teamTRIN - Hartelijke groeten uit Yangon, Myanmar van het Nederlandse team. We hebben hier flinke moeite om te communiceren met Nederland omdat de meeste internetadressen niet toegankelijk zijn, vandaar dat we even een algemene korte update geven voor het thuisfront.
Het is hier echt fantastisch! We hebben net 2 dagen een voorgangersconferentie gehad, dit vond plaats ergens in een oud, onaanzienlijk flatgebouwtje op de bovenste verdieping. Hier komen in een zaaltje ongeveer 100-150 man bijeen, dit noemen ze dan een huiskerk. Er zijn in Myanmar eigenlijk alleen maar huiskerken, vanwege de situatie hier. Op de blog van Willem Ouweneel kunnen jullie lezen hoe deze conferentie is verlopen. Hoogtepunten zijn in ieder geval de enorme honger onder de leiders naar meer van God, en dan met name onder de jeugd, die staan regelmatig juichend en applaudisserend op tijdens de preek :-). Gister eind van de dag viel de Heilige Geest op een diepe manier op de groep voorgangers, iedereen kwam op de uitnodiging (meer zalving van de Heilige Geest) naar voren en als team wilden we hen gaan zegenen en de handen opleggen. Dat laatste hadden nog maar 2 of 3 mensen gedaan, maar vervolgens viel de gehele groep (zo'n 100 man) een soort van 'en masse' onder de kracht van God en begonnen te huilen, lachen etcetera. Er was veel innerlijke genezing en dergelijke gaande. Ik heb nog nooit zoiets gezien.
Vandaag was nog vreemder; op de laatste uitnodiging (zie blog willem wederom) rende iedereen naar voren, eigenlijk was er nog geeneens een uitnodiging gedaan, maar mensen stormden al naar voren. Mattheus had het gevoel dat God wilde dat we niemand zouden aanraken en dat we zouden wachten op de Heilige Geest. Na een bijzondere tijd van gebed en aanbidding (van de groep leiders zelf) kwam de Heer op een hele tere wijze en vielen mensen spontaan in de Geest, zonder dat iemand hen aanraakte. Opnieuw veel huilen en later veel lachen, the joy of the Lord. Dit was zo'n bijzonder moment, dat niemand van ons weet hoe we er woorden aan moeten geven. Al met al voelt het alsof er een opbouw is in geloof en verwachting voor de grote conferentie die donderdag begint (en volgens de leiders hier nog nooit op zo'n schaal in myanmar is gehouden). Wat vandaag ook bijzonder was, was dat Astrid 70 echte (!) parels uit Nederland had meegenomen omdat ze het gevoel had dat ze dat moest doen. ze heeft elke voorganger/leider een parel mogen geven als symbool dat ze parels zijn in Gods hand en ook dat ze samen in eenheid een prachtig parelsnoer in Gods hand mogen vormen, ontroerende momenten.
Er is veel verwachting voor verandering op geestelijk gebied onder de locale gelovigen. Maar het land zelf is ook in verandering; er is net een nieuwe vlag gekomen, na de verkiezingen van 2 weken geleden. er is overigens rust op straat (geen enkel teken van onrust of gevaar in dit gebied, alles is tot nu toe rustig en we voelen ons ook heel veilig).
Vandaag waren er ook diverse genezingen, zowel in de zaal als tijdens de outreaches (naar dorpjes, weeshuizen en kleine kerkjes), o.a. twee gevallen van staar genezen.
De birmezen zijn lieve mensen, heel bescheiden en zachtmoedig. Leiders van verschillende kerken en denominaties werken met elkaar samen om het grote festival voor te bereiden, een eenheid die nieuw is voor de kerk in myanmar. Ook in onze Nederlandse groep ervaren we veel eenheid en rust (ook deze groep bestaat trouwens uit verschillende denominaties, wat heel bijzonder is). het is een volwassen groep en we hebben veel lol met elkaar! Het hotel is prima en het eten ook, althans als je van rijst, pittig, eend en garnalen houdt. 2 mensen hebben even kort buikklachten gehad, maar die lopen nu weer gezond rond gelukkig. Morgen gaan we de hele dag outreaches doen naar weeshuizen en kerkjes en overmorgen begint het grote Gospel Music Festival.
We ervaren dat er heel veel gebeden wordt voor deze reis en willen jullie daar hartelijk voor bedanken!
Warme groeten uit Myanmar namens het hele team, Ingrid. |
